Open menuw

Samen sporten is leuk


Een terrein vol spelende kinderen, druk pratend en lachend. Speeltoestellen, voetbalvelden en een basketbalveld. Het lijkt een gewone sportdag. Het gaat echter om de ‘geïntegreerde sportdag’ van Stichting BAS.
FOTO: JILLE ZUIDEMA

“Hier spelen kinderen mét en zonder een handicap samen. Vandaar de term geïntegreerd”, legt Harry van Avoort uit. Hij wordt ook wel ‘Harry van BAS’ genoemd. “We hebben leerlingen van het Breda College (voorheen Liduinaschool en De Schalm) en groep 8 van de Olympiaschool en dat gaat prima samen. Wij dragen ons steentje bij aan de integratie in de samenleving. Door kinderen met elkaar te laten sporten.”

Zo’n 14 jaar geleden is Harry gestart met de Stichting BAS. Zelf had hij een spieraandoening. Hij wilde daarom meer bekendheid geven aan het sporten met een beperking. Toen er subsidie van de gemeente kwam, heeft hij zijn baan opgezegd. Nu zet hij zich fulltime in voor BAS. Er zijn jaarlijks twee sportdagen: eentje in Boeimeer en een bij de KMA. Hieraan doen kinderen mee via de woonvorm waarin ze leven. Het gaat meestal om verstandelijk gehandicapten, autistische kinderen en soms kinderen met een spasme.

Op 12 juni organiseert BAS, samen met de Nederlandse Bowling Federatie, weer een bowlingtoernooi. Bij de toernooien van BAS gaat het niet om het competitiegevoel, maar om mensen met elkaar in contact te brengen. Het doel is om elkaar op een leuke manier iets te leren. Zo ook in het programma School on Wheels: een interactiegesprek in de klas én twee uur rolstoelen in de gymzaal.

Er werken veel vrijwilligers voor de stichting. Harry bedankt hen allemaal elk jaar weer persoonlijk. Het werk is echt zijn passie. Zo heeft hij ook in zijn privéleven veel gedaan voor anderen. “Ik ga op mijn gevoel af”, zegt hij. Aan boekhouden en bezwaarschriften indienen heeft hij een hekel. Liever belt hij zijn goede contacten bij de gemeente. “Ik durf op een nette wijze op scherp te spelen”. Zijn pleegdochter heeft ambities voor een opleiding waarmee ze Harry zou kunnen opvolgen. Zover is het nog lang niet: “Ik ga door tot mijn zeventigste”.